เรื่องเล่าลี้ลับ ชวนขนหัวลุก Ep.3 จากประสบการณ์จริง ของแอดมินเพจ Chill Chill Trip

สิบปีก่อน ฉันแต่งงานกับสามีชาวญี่ปุ่น และได้ตัดสินใจที่จะมาใช้ชีวิตร่วมกันโดยที่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าสามีได้เช่าอพาร์ทเมนท์เก่าแก่แห่งหนึ่งอยู่ โดยอพาร์ทเมนท์นี้มีทั้งหมด 5 ชั้น สามีอยู่ที่ชั้น 4 ห้องแรก หมายเลข 401 แต่ลิฟท์ที่กดขึ้นมานั้น มีตั้งแต่ชั้น 2, 3, 5, 6 ฉันเก็บความสงสัยไว้ไม่ได้ จึงต้องถามสามีว่าทำไมหมายเลขลิฟท์ถึงข้ามเลข 4 ได้คำตอบว่า เลข 4 ในประเทศญี่ปุ่น มีความหมายไม่ดี หมายถึงความตาย ความสูญเสีย เจ้าของอพาร์ทเมนท์เลยต้องข้ามเลขนี้ไป

เรื่องเล่า เจ้าของเสียงเดิน

ฉันตั้งใจจะทำหน้าที่แม่บ้านและดูแลอย่างดีที่สุด เนื่องด้วยเวลาของประเทศญี่ปุ่นเร็วกว่าประเทศไทย 2 ชั่วโมง ฉะนั้นการที่ฉันตื่นเช้ามาทำอาหารและยืนรอส่งสามีไปทำงานเวลา 6.15 น. นั้น เท่ากับว่าฉันตื่นนอนตั้งแต่เวลาตีสี่ของเวลาในประเทศไทยทุกวัน
หลังจากที่สามีไปทำงานและฉันปิดประตูเข้ามาในห้อง ร่างกายที่ยังไม่พร้อมปรับตัว จึงเกิดอาการเมื่อยล้าและเอนตัวนอนหลับต่ออย่างง่ายดาย
ฉันทำอย่างนี้ประจำจนเวลาผ่านไปร่วม 2 เดือน วันหนึ่งขณะที่นอนต่อตอนเช้านั้น เวลาประมาณ 9.30 น. ถึงได้สังเกตถึงความผิดปรกติบางอย่างที่อยู่ในห้อง เพราะหลังจากที่สามีไปทำงานแล้ว ฉันมั่นใจว่าไม่ได้อยู่ตามลำพัง แต่ฉันไม่แน่ใจว่าฉันอยู่กับคนหรืออะไร! เพราะทุกครั้งที่หลับตานอนต่อนั้น จะต้องมีเสียงฝีเท้าเดินในห้องซึ่งเป็นพื้นไม้ ทำให้ได้ยินเสียงไม้แตกดังกรอบแกรบข้างหูตลอดเวลา แต่ถ้าตื่นลืมตา…เสียงนั้นจะหายไป!
ตั้งคำถามในใจ เรากำลังอยู่กับอะไร ขโมย? คน? หรือวิญญาณ?
วันรุ่งขึ้นจึงตัดสินใจพิสูจน์ด้วยตัวเองโดยไม่ได้ปรึกษาสามี ฉันต้องรู้ให้ได้ ว่าใครเป็นเจ้าของฝีเท้านั้น! ยืนส่งสามีไปทำงานเสร็จ
ฉันถอนหายใจลึกๆ เริ่มทำตามแผนที่คิดไว้ ด้วยการแกล้งนอนหลับในห้องนอน แล้วเปิดประตูที่มีความกว้าง 2 เมตรให้สุด เปิดทีวีห้องนั่งเล่นเสียงเบาเพื่อคลายความกลัวและให้ได้ยินเสียงฝีเท้าเดิน
แกล้งนอนหลับไปได้สัก 5 นาที เป็นไปตามที่คาดไว้ เสียงฝีเท้าจริงๆด้วย เดินวนไปมาบริเวณห้องนั่งเล่นด้านนอกห้องนอน ฉันตื่นเต้นกับสิ่งที่กำลังเผชิญ!
ฉันหยิกตัวเอง เพื่อเรียกสติและถามตัวเองในใจ ฉันไม่ได้หลับใช่ไหม ฉันได้ยินเสียงนั้นอยู่ใช่ไหม ในขณะที่พยายามปลุกตัวเอง …
มีเงาดำร่างผู้ชายสูงใหญ่ เดินก้าวกระโดดจากขอบประตูทางขวาไปทางขอบประตูทางซ้าย เพียง 2 ก้าวพ้นเท่านั้น! กรี๊ด!!!! ฉันขนลุกทั้งตัวทั้งหัว เกิดอาการช็อคเล็กๆ กับสิ่งที่เห็น นั่นตัวอะไร ฉันอยากร้องไห้ ยังไม่ทันตั้งตัว เงาดำนั้นก้าวกระโดดกลับมาอีกรอบ
กรี๊ด… ฉันอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้แล้ว ฉันรีบลุกจากเตียง แต่งตัวเดินออกจากอพาร์ทเมนท์ไปโดยไม่มีจุดหมาย โทรศัพท์เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้สามีฟังทั้งน้ำตา และขอให้สามีลางานกลับมาอยู่ด้วยกันทันที
โชคไม่เข้าข้าง…สามีเดินทางไปต่างจังหวัด ฉันจึงต้องใช้เวลาสงบสติอารมณ์ขวัญเสียคนเดียวนอกบ้านตั้งแต่ 10.00-19.00 น. จนกระทั่งสามีกลับมาถึงบ้าน พร้อมป้ายยันต์กันผี ที่ขอให้เพื่อนอีกคนไปเอามาให้จากวัดแห่งหนึ่งในนาโกย่า
ถึงจะมีแผ่นยันต์ ฉันก็ยังไม่กล้าที่จะหลับต่อ เพราะมั่นใจว่าจะต้องเจอเงาดำเจ้าของเสียงเดินนั้นอีกแน่ๆ อดทนฝืนลืมตาเพื่อให้ถึงวันหยุดเร็วๆ อย่างน้อยสามีอยู่ด้วย ฉันคงได้พักผ่อนเต็มที่ซะที
วันหนึ่ง…สามีชวนไปวัด เพื่อให้พระญี่ปุ่น สวดมนต์เป่าหัวรดน้ำมนต์ให้ และทำตามคำแนะนำของเพื่อน ให้ซื้อหิ้งบูชาเลี้ยงผีเจ้าที่มาตั้งไว้ที่บ้าน โดยทุกวันที่ 1 และ 14 ให้ถวายเหล้า ข้าวสาร เกลือ ฉันไม่ลังเลที่จะรีบทำเลย
ตั้งหิ้งได้ 3 วัน ฉันเริ่มอยากพิสูจน์อีกครั้งว่าเสียงเดินนั้นจะหายไปหรือยังเมื่อฉันหลับตา เหมือนเดิม….ยืนส่งสามีไปทำงาน ปิดประตูแล้วแกล้งนอนหลับ เสียงเดินมาอีกแล้ว! กรี๊ด ทำไมยังมี ฉันกลัวมาก แต่ด้วยความเพลียจากการอดนอน เลยทำให้ฝืนตัวเองต่อไม่ไหว เผลอหลับต่อแล้วฝันว่า ได้ยินเสียงน้ำไหลจากห้องน้ำ ฉันเดินไปปิดน้ำ แต่ขณะที่เดินผ่านลอดใต้ประตูออกไปนั้น ในฝันฉันรู้สึกเหมือนมีใครกำลังจ้องมองอยู่ข้างบนจากคานประตู
ฉันแหงนหน้าขึ้นไปดู ฉันเจอผู้ชายคนหนึ่ง กำลังก้มหน้ามองฉันด้วยรอยยิ้ม พร้อมยกถ้วยน้ำชายกดื่ม ชายคนนั้นเอาแขนค้ำขอบประตูด้านบนซึ่งเป็นตำแหน่งเดียวกันกับหิ้งบูชาที่ฉันตั้งไว้!เค้ามาขอบคุณในสิ่งที่เค้าได้รับจากฉัน !
ฉันตกใจตื่นลืมตาขึ้นมา หันไปมองที่หิ้งบูชา พร้อมรอยยิ้มรับไมตรี เหตุการณ์ประหลาดยังไม่จบเท่านี้
วันหนึ่งขณะนอนหลับตอนเช้าต่ออย่างสบายใจ เสียงฝีเท้าเดินมาข้างหูอีกแล้ว หลังจากที่ไม่ได้ยินมาหลายวันตั้งแต่ตั้งหิ้งไหว้เจ้าที่ ฉันตกใจสะดุ้งโหยง รีบลุกขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟันเปลี่ยนเสื้อผ้าในเวลาอันรวดเร็ว
ไม่ถึง 10 นาที มีพนักงานส่งของมากดกริ่ง ฉันออกไปรับของด้วยความรู้สึกงุนงง ปกติเวลานี้จะไม่มีใครมากดกริ่งเลย ฉันมั่นใจว่าเจ้าที่นั้นมาปลุกฉันตื่น เพื่อเตรียมตัวเปิดประตูรับของเป็นแน่แท้
ผ่านไปเกือบปี ฉันจึงตัดสินใจซื้อบ้าน เชิญพระมาทำพิธีสวดมนต์ไหว้เจ้าที่ ก่อนที่จะเริ่มลงเสาสร้างบ้าน และหลังจากนั้นเป็นต้นมา ฉันก็ไม่เคยเจออะไรแปลกๆในบ้านตัวเองอีกเลย
ซึ่งต่อมาถึงรู้จากคนแถวบ้านว่า อพาร์ทเมนท์ที่ฉันเคยอยู่นั้น เป็นอพาร์ทเมนท์ที่สร้างมานานมากหลายสิบปี ซึ่งตอนนี้เจ้าของน่าจะเสียชีวิตไปแล้ว
ขอให้ดวงวิญญาณเจ้าของอพาร์ทเมนท์และเจ้าที่ห้อง 401 นั้น จงไปสู่สุคติด้วยเทอญ