เรื่องเล่าลี้ลับ ชวนขนหัวลุก Ep.2 จากประสบการณ์จริง ของแอดมินเพจ Chill Chill Trip

หากใครจำภาพยนตร์เรื่อง เดอะริง ที่เป็นหนังญี่ปุ่นเกี่ยวกับวีดีโอต้องคำสาป ที่ซาดาโกะกักขังและสะกดพลังจิตของตัวเองไว้ที่บ่อน้ำ หากใครเปิดดูวีดีโอจะต้องตาย มีฉากหนึ่งที่มีผู้หญิงผมยาวปิดหน้าใส่ชุดสีขาว ปีนขึ้นมาจากบ่อน้ำ ก่อนจะค่อย ๆ คลานทะลุออกมาจากทีวี จนกลายเป็นภาพจำของคนทั้งโลกและสร้างความหลอนอยู่สักพักใหญ่ๆ

ตอนที่ 2 คืนหลอน ห้องหัวมุม

ครั้งหนึ่งเมื่อเราไปท่องเที่ยวประเทศลาว ด้วยความที่เราเป็นสายแบกเป้เที่ยว เลยไม่ได้มีการจองห้องพักไว้ล่วงหน้า กะว่าค่ำที่ไหนก็หาที่พักแถวนั้นเอา ครั้งนี้ก็เช่นกัน เราเดินแบกเป้ไปถามทางที่พักหลายที่แต่ถูกปฎิเสธเพราะห้องพักเต็ม จนเดินไปเจอโฮมสเตย์แห่งหนึ่ง ที่นำบ้านเก่ามากั้นห้องทำเป็นที่พัก ที่มีเพียงห้าห้องและโชคดีที่มีห้องเหลือเป็นห้องสุดท้ายพอดี เมื่อเจ้าของโฮมสเตย์พาขึ้นไปดูห้อง ฉันถึงกับตาโต เพราะห้องที่ฉันได้เป็นห้องหัวมุม ที่มีระเบียงหลังห้อง เห็นวิวหลักล้าน โดยที่ค่าห้องพักเพียง 300 บาทต่อคืนเท่านั้น

หลังจากที่ได้ห้องพักเรียบร้อยฉันก็จัดการรื้อเสื้อผ้าเพื่อที่จะไปอาบน้ำ ห้องพักของฉันมีห้องน้ำส่วนตัว ที่มีแสงไฟสลัวๆ แต่น้ำไหลแรงดี ที่นอนถูกปูด้วยผ้าปูสีขาวเรียบร้อยไม่มีรอยยับใด ๆ เตียงเป็นเตียงขาโปร่ง ที่มีใต้เตียงขนาดที่เราคลานเข้าไปนอนได้ ชายผ้าห่มปูคลุมยาวลงมาปิดช่องใต้เตียงไว้ ทำให้ไม่เห็นพื้นใต้เตียง ที่หัวเตียงมีโคมไฟเก่าๆ แต่ดูสะอาดอยู่ทางขวามือ มีทีวีเก่า ๆ ขนาด 18 นิ้วตั้งอยู่ด้านปลายเตียง

หลังจากเหนื่อยล้าจากการแบกเป้เที่ยวมาทั้งวัน ฉันล้มตัวนอน พร้อมกับค่อย ๆ ดึงผ้าห่มมาห่ม และเผลอหลับไป ฉันสะดุ้งตื่นกลางดึก เพราะรู้สึกหนาว ก่อนที่จะค่อย ๆ หรี่ตาเพื่อควานดึงผ้าห่มมา จังหวะที่ฉันหรี่ตามองหาชายผ้าห่มท่ามกลางความมืดสลัว ก็บังเอิญเห็นเงาของผู้หญิงผมยาวที่มีผมปิดหน้า ค่อย ๆ คลานอยู่ในจอทีวีที่ปิดสนิทอยู่ ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าเงาของผู้หญิงผมยาวนั้นค่อย ๆ คลานใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามา ฉันหลับตาลง รู้สึกกลัว พยายามสวดมนต์ทุกบทที่นึกออก และรู้สึกถึงเตียงที่ยุบยับที่ปลายเท้าของฉัน ก่อนที่จะมีสัมผัสเหมือนมือที่เย็นยะเยือกของใครสักคนมาแตะที่ปลายเท้า ฉันสะดุ้งสุดตัว นึกในใจ โดนแล้วๆ พร้อมกับเสียงที่ดังลากยาวช้าๆ ผ่านความมืด “ช่วย หนู หน่อย~”

ฉันพยายามดึงสติกลับมา ก่อนจะค่อย ๆ ดึงผ้าห่มออกจากตัวอย่างช้า ๆ แล้วรีบลุกจากที่นอนไปเงียบๆ โดยที่ไม่มีเสียงอะไรลอดออกมาจากปากของฉัน และรีบเอื้อมมือไปเปิดไฟในห้องทุกดวงให้สว่าง หู่~~~ หู้~~~ (เสียงหลอนกลางดึก อีกแล้ว)

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

ควรมีสติกับสิ่งรอบ ๆ ตัวเสมอ ว่าแต่ต่อไปหนูไม่คลานต้วมเตี้ยมกลางดึกแบบนี้อีกนะลูก แม่หัวใจวายตาย หู่~~~หู้~~~ (เสียงหลอนกลางดึก)